Fenomen babskich filmów…

Przychodzi taki czas, kiedy mi się wydaje, że świat ma naprawdę ostre kły. Zwykle wszystko jest już nie tak od samego rana. Jedna kiepska rzecz ciągnie za sobą następną. I tak zaczyna się kolejny, cienki dzień naszplikowany irytacją i zwątpieniem. Próbuje wtedy odwrócić swój czarny umysł od nakręcającej się paranoi i staram się jak najszybciej zrobić “sobie dobrze”, żeby jakoś przetrwać. Moim ostatnim odkryciem jest pewien bardzo sympatyczny zestaw w postaci: pachnącej, krótkiej kąpieli, wspaniałej kawy waniliowej z dużą ilością spienionego mleka, cukru (trzcinowego oczywiście, żeby oszukać się ponownie, że to zdrowo) i… babski film, a najlepiej kilka naraz. Ostatnio swoją rolę znakomicie spełnia stary, poczciwy serial pt.: “Sex and the city”. Kupiłam kilka serii i zawsze mam je pod ręką w kiepskich momentach. Lekkie, trywialne scenki z życia nowojorskich kobiet potrafią dosyć skutecznie oderwać umysł od chwilowej niemocy. Oczywiście nie ma co się doszukiwać wielkiego przesłania w tych filmach, w zasadzie to nie ma co nawet szukać małego przesłania, ale nie oto tu chodzi i nie taka misja tego serialu (a oto i szybkie usprawiedliwienie, żeby czasem kto nie pomyślał, żem trywialna i plastikowa niczym serialowe bohaterki). Do fenomenalnego zestawu konieczne jest również odcięcie się od świata zewnętrznego, choć na chwilę. Wskazane jest wtedy wyłączenie wszelkich zakłócających urządzeń w postaci telefonów, komunikatorów netowych etc. Bo trzeba pamiętać, że w takich momentach kiedy “świat ma kły” wszyscy na pewno chcą nas zirytować, zdołować, a wszystko jest takie naprawdę serio. Dzięki takim zabiegom bądź co bądź niezbyt wyszukanym w ciągu jednego wieczoru odzyskuje trochę dystansu do samej siebie i otoczenia, a nowy dzień z reguły nie jest już taki wredny.